مراحل نمونه برداری برگ
اصول نمونهبرداری برگ برای تجزیه آزمایشگاهی
۱. زمان مناسب نمونهبرداری
- درختان میوه: معمولاً حدود ۲ تا ۳ ماه پس از گلدهی، در دوره رشد فعال.
- گیاهان زراعی و گلخانهای: در مرحله رشدی مناسب و با انتخاب برگ شاخص.
- نمونهبرداری ترجیحاً در ساعات خنک روز و پس از خشک شدن شبنم انجام شود.
۲. محل و نحوه برداشت
- برگهای سالم، کامل و دارای سن فیزیولوژیکی یکسان انتخاب شوند.
- در باغات، برگها از شاخههای رشد یافته در سال جاری و قسمت میانی شاخه، از جهات مختلف تاج درخت برداشت شوند.
- در مزارع و گلخانهها، نمونهبرداری از بوتههای نماینده و نقاط مختلف بهصورت زیگزاگی انجام شود.
- از برداشت برگهای جوان، پیر، بیمار، آفتزده و آسیبدیده خودداری شود.
۳ . تعداد نمونه
- باغات: از حدود ۱۰ تا ۲۰ درخت نماینده.
- مزارع و گلخانهها: از حداقل ۱۵ تا ۲۰ بوته.
- تعداد برگ مورد نیاز معمولاً حدود ۵۰ تا ۱۰۰ برگ است و به نوع گیاه و آزمون بستگی دارد.
۴. نگهداری و انتقال
- نمونهها در پاکت کاغذی یا کیسه پارچهای تمیز قرار داده شوند.
- از قراردادن نمونه در پلاستیک دربسته و معرض گرما و نور مستقیم خورشید خودداری شود.
- نمونهها در اسرع وقت به آزمایشگاه منتقل شوند.
- شستوشوی نمونه، در صورت نیاز، مطابق دستورالعمل آزمایشگاه انجام شود.
۵. اطلاعات همراه نمونه
نام گیاه و رقم، سن درخت یا مرحله رشد، محل نمونهبرداری، تاریخ برداشت، نوع و زمان آخرین کوددهی و سابقه محلولپاشی ثبت شود.
نکات کلیدی:
- نمونه باید نماینده کل باغ یا مزرعه باشد.
- نمونههای قطعات، ارقام و شرایط مدیریتی متفاوت با یکدیگر مخلوط نشوند.
- از نمونهبرداری بلافاصله پس از محلولپاشی کودهای برگی خودداری شود.
- انتخاب برگ شاخص باید متناسب با نوع گیاه و دستورالعمل اختصاصی آن باشد.
نمونهبرداری اصولی برگ، موثرترین گام در تشخیص وضعیت تغذیهای گیاه و ارائه توصیه کودی دقیق و علمی است